Op tweede kerstdag gingen we voor de derde keer dit jaar naar Bougainville. Het was de eerste keer dat we er met z’n tweeën heen gingen. Vorige keer bezocht een van ons het restaurant met een vriend en een andere keer waren we hier met vrienden. Nu een romantisch diner in een sterrenrestaurant, hier houden wij van! We houden van het interieur van dit restaurant / hotel. Het is erg warm, zeer decadent en ze hebben een zeer goed oog voor details

Bougainville is gevestigd in hotel Twenty Seven op de Dam in Amsterdam (Dam 27, Amsterdam). Hotel Twenty Seven is het duurst gebouwde hotel van Nederland. Het heeft alleen suites.

Bougainville kreeg zijn eerste Michelinster binnen een jaar na opening. De Executive Chef is Tim Golsteijn. Sommelier is Lendl Mijnhijmer, hij werd uitgeroepen tot beste wijnspecialist van Nederland. De chef-kok en sommelier zijn erg vriendelijk. De chef-kok kwam niet aan onze tafel, maar in eerdere bezoeken hebben we zijn hand geschud.

Als je de Dam verlaat en via de deuren naar binnen gaat, kom je direct in een andere omgeving, echter dan ben je pas in de hal. De lift brengt je naar de derde verdieping waar het restaurant en bar zijn gevestigd. Geen geluiden uit het stadscentrum, maar een rustige ontspannen sfeer.

Naast het restaurant is de bar van hotel Twenty Seven. Je kan hier beginnen met een aperitief. Champagne drinken met uitzicht over de Dam in een extreem luxe interieur met prachtige foto’s aan de wand is de perfecte manier om een chique diner te beginnen.

Deze keer zijn we hier niet voor de bar, we zijn hier voor het eten dus laten we naar het restaurant gaan en genieten van de avond.

Menu

Voor kerstmis serveerde het restaurant een vast 7-gangenmenu. Normaal gesproken kunnen gasten kiezen tussen een vast menu en een a-la-card, maar vanavond was er een vast menu. We wisten dit vooraf en we kregen het menu vooraf omdat ik wilde weten of de maaltijd geen kopie was van ons laatste diner. Dat was het niet, veel nieuwe / andere gerechten kwamen uit de keuken in vergelijking met ons diner van twee maanden geleden.

We zijn begonnen met 4 amuses. Drie amuses kenden we al van eerdere bezoeken. De olijf op de lepel is een gerecht dat in je mond uiteen spat. Als je in de olijf bijt, komt het olijfsap vrij, een geweldig eerste amuse. De tweede is kaas, een oud-Hollands amuse wat kaas met een beetje brood.

Het derde voorgerecht was de beste naar mijn mening, bladeren van peper met aan de binnenkant kip, citroengras en kokosnoot. Thaise smaken.

De laatste amuse werd apart geserveerd. Een eicustard met miso, zeewier en garnalen.

Allemaal zeer goede amuses. Een heerlijke start van de avond. Een perfecte amuse bouche. Beetje hetzelfde van de vorige keer, maar we vonden het lekker.

Het eerste gerecht van het menu was langoustine. We kregen 3 verschillende bereidingen van langoustine.

De eerste bereiding was carpaccio van langoustine met passievrucht, vanillemayonaise en camarones (garnalen). De garnalen waren zeer klein en gefrituurd, weet niet hoe dit was gemaakt daar de garnalen klein waren en ze niet verbrand / over gefrituurd waren. De passievruchtsaus was zeer intens en een geweldige combinatie met de verse langoustines.

De tweede bereiding van langoustine was een tartaar gemaakt met bergamot. Verse, rauwe, langoustine, grof gesneden gemengd met bergamot, een geweldige combinatie.

De derde bereiding was zo uniek, een lauwe gefrituurde langoustine met een laag garnalencrackers. De crackers waren geel en groen (gekleurd met zeewier). De buitenkant was extreem knapperig.

We hielden allebei van het trio van langoustines. Wat een geweldig eerste gerecht. De saus van passievrucht was zeer goed; een beetje zuur. De combinatie van zoete vanille mayonaise, rauwe langoustine en de knapperige garnalen was voortreffelijk. Krijg nog steeds water in mijn mond denkende aan ‘t gerecht. De gefrituurde langoustine was onze favoriet van de drie aangezien dit een zeer speciaal gerecht was. Knapperig met de zachte delicate vis erin.

Als wijn hadden we een Muscadet van Jérome Bretaudeau. Een jonge wijn die de langoustine zeer goed ondersteunde.

Het volgende gerecht was pan gebraden sint-jakobsschelpen met hazelnoot mousse en ham (gammon). De mousse was gemaakt van hazelnoot en de béarnaise saus was gemaakt van hazelnoot met gammon, een rijke romige saus. Hazelnoot en coquilles combineren zeer goed. De coquilles waren helemaal warm.

Als wijn hadden we een Zuid-Afrikaanse Chenin Blanc & Viognier van David en Nadia. Een goede match.

Ik hoopte vooraf dat chef-kok Tim Golsteijn dit gerecht voor Kerstmis zou serveren, en dat deed hij. Oppedoezer aardappel met mossel en kaviaar. Laatste keer dat we hier aten stond het gerecht 1 dag op de kaart, wij waren een van de eerste gasten die het aten. Ik vond dit gerecht zo ontzettend lekker. De aardappel wordt gekookt in de schil, de mosselen worden gekookt in fond en op alles wordt afgetopt met kaviaar. Het bord was ook mooi een gouden boom met in het midden van de boom het gerecht.

Dezelfde wijn als met de coquille werd bij dit gerecht geserveerd. Wederom een goede combinatie. Ik had dit niet verwacht aangezien hazelnoot vetter is dan het lichte gerecht met mossel en kaviaar was. Maar een goede combinatie.

Volgende gerecht was zwezerik met pompoen en sinaasappel. De zwezerik was geglaceerd en lag bovenop een rond stuk pompoen. De pompoen was gekookt en al dente. De jus was gemaakt van zwezerik. Een heel heerlijk gerecht.

Een Italiaanse wijn werd samen met dit gerecht geserveerd. Een wijn van Chianti: Rosso di Montalcino. Een zachte rode wijn.

Het hoofdgerecht was herten wellington met shiitake en drop. De Wellington was perfect, knapperige bladerdeeg met champignons en vlees. Het vlees was medium rauw en was perfect in smaak. De saus was gemaakt van drop. Een zoete sensatie.

Een sterke Spaanse wijn volbracht dit gerecht. Een wijn rioja; Remelluri 2012. Een dieprode / paars gekleurde wijn. Wat een perfecte combinatie.

Dit gerecht vond ik persoonlijk niet lekker, een soufflé gemaakt van kaas met truffel en kastanje. Horende soufflé denk ik aan een hoog gerezen gerecht, dit gerecht was niet hoog gerezen. Verse winter truffel werd aan tafel over de kaas geschaafd. Ik hou van truffel, maar deze warme kaas werkte niet voor mij. Thomas vond het ok. De kaas met kastanje in een andere schaal was goed.

The Christmas dessert arrived. The name is Silence is Golden. What a beautiful presentation. Everything on the dark plate was gold. Gold white chocolate, champagne and calamondin (citrus). The funny thing was that we did not get any explanation, we received a card. Opening this card the song of Spandau Ballet “Gold” is played. Inside all ingredients were mentioned. A fresh dish.

Alles wat ik wil voor Kerstmis is “Silence is Golden”. Ik wil meer van dit dessert wat een geweldig gerecht! De frisheid van het ijs, de harde bonen, het knapperige schuim en de smaak. In één woord WOW.

We dronken een Riesler Auslese uit Keller met dit gerecht. Een zoete en bittere smaak. Een geweldige combinatie met het zoetzure gerecht. Bij elke hap was de wijn evenwichtig.

Friandises

Overall conclusie

Ik weet waarom dit restaurant binnen een jaar na opening haar eerste Michelin-ster ontvangen. De chef-kok weet hoe hij moet koken en maakt geweldige smaak combinaties, de sommelier legt de wijnen zeer gedetailleerd uit. Normaal gesproken legt hij de wijn uit na het drinken en eten, zodat je een gesprek kan voeren over de wijn. Personeel is ontzettend vriendelijk, ze hebben behoorlijk veel aandacht voor je, het lijkt alsof wij de enige gast hier waren. Ze besteden aandacht aan details, geen vraag is te veel. Naar mijn mening een must om hier te dineren in Amsterdam.