The Fat Duck is het drie-Michelin sterrenrestaurant van Heston Blumenthal. Een aantal jaar geleden is het uitgeroepen tot beste restaurant ter wereld.
Er is geen naambordje buiten aan de muur. Aan de gevel hangt het logo en er staat meestal iemand voor de deur van het restaurant om gasten op te wachten.
Wij moeten even buiten wachten voordat we naar binnen mogen, andere gasten staan in de hal en moeten eerst naar binnen voordat wij naar binnen mogen, daarna moeten we even in de hal blijven staan voordat we het restaurant in mogen. Binnen is het strak ingericht. Blauwe vloerbedekking, witte wanden en tafels met wit tafellinnen.
Heston houdt van verrassingen, zijn menu is gebaseerd op sensoren: de delen van de hersenen of de geest die betrokken zijn bij de ontvangst en interpretatie van zintuiglijke stimuli. Hier kan je verrassingen verwachten. Wij zijn benieuwd.
Menu
Er is een 11 gangen menu, hier krijg je geen amuse. Er zijn verschillende wijn arrangementen te verkrijgen (6 glazen) en er is een sap-wijn arrangement en een volledig sap arrangement. Wij kiezen voor het sap-wijn arrangement. Het eerste glas wordt bij het derde gerecht geserveerd. Wij hebben iets te vieren en daarom starten met champagne van Billecart-Salmon; dit keer een rose champagne. De champagne is zacht van afdronk.
Het restaurant serveert ook een champagne per glas van Pol Rogier, de favoriete champagne van Winston Churchill.
Het eerste gerecht is een cocktail die je zelf mag kiezen. Keuze uit bijvoorbeeld Matcha, Vodka Sour of een classieke Negroni. Ik kies voor de negroni. Een bol schuim wordt op een lepel gespoten en in stikstof geschonken. Hierdoor ontstaat een koude bal die een soort ijs is, maar dan zacht. Aanbevolen wordt om de bal direct te eten en niet te wachten tot deze voor de anderen aan tafel gemaakt is. De smaken zijn verfrissend. Onze storyteller geeft aan dat gekozen is om hiermee te starten om de smaakpapillen te neutraliseren.
Daarna krijgen we biet. Een schuimpje gemaakt van biet en gevuld met mierikswortel ligt op een zeer mooi bord. Het schuimpje smelt in de mond en de mierikswortel is zo lekker pittig, deze zorgt dat de neus goed “schoon” wordt. Top gerechtje
Het derde gerecht is zo apart, de smaakexplosie is grandioos. We krijgen een soepje van alles wat groen is zoals spinazie, komkommer, groene kruiden etc. een mousse van artisjok en een ijsje van gerookte komijn. De presentatie is geweldig, de smaken zijn nog beter. Iedere hap is anders, iedere keer proef je een ander ingrediënt.
Bij het derde gerecht krijgen we een virgin cocktail, genaamd The Fat Duck cocktail. Heerlijke mocktail.
Wij krijgen als vierde gerecht een klassiek gerecht van Heston: “Geluid van de zee” Dit is een combinatie van geluid met eten. Wij krijgen eerst een schelp met oortjes. Gevraagd wordt om deze oortjes in te doen zodra het eten op tafel komt. Daarna wordt een bord met vis, zeekraal en andere zee-ingrediënten geserveerd. Het lijkt een strand. Het geluid is van de oceaan, je hoort de meeuwen, de zee en de wind. Als je eet proef je de zilte smaak van zeekraal, de verse smaak van rauwe vis. Heerlijk. Zodra je je ogen sluit heb je het idee dat je op het strand zit.
Als wijn krijgen we een exclusieve sake. Deze sake komt uit het noorden van Japan en wordt gemaakt van een zeer exclusieve rijstsoort. De sake past goed bij het gerecht. De naam van de sake is Heaven of dipsy delight; de geur van banaan komt goed naar voren.
Daarna krijgen we slakken en pap met havermout. Heston wil vreemde combinaties proberen en dit is gelukt. De slakken zijn uit hun huisjes gehaald en liggen op een groene pap. De pap is gemaakt van peterselie en havermout. Een zeer mooi plaatje en bijzonder lekker.
Er wordt een foutje gemaakt, wij krijgen een wijn ingeschonken: Genoels-Elderen Chardonnay uit Belgie van 2019. De wijn is erg fris. Wij vragen waarom wij wijn krijgen omdat wij een alcoholvrij drankje hadden verwacht. Daarop kwam de dame met een alcoholvrije drank gemaakt van druiven (free spirit), het sap is verrijkt met vanille, steranijs en mint. Het restaurant maakt dit drankje zelf.
Het volgende gerecht is eigenlijk geen gerecht, we krijgen brood met boter. Dit wordt als een van de gangen geserveerd. Het brood is gemaakt van aangebrand meel uit Puglia. Het is een donker zuurdesembrood. De korst is bijzonder knapperig, wat een heerlijk brood. De boter is volledig huisgemaakt.
Het zevende gerecht is geïnspireerd op Alice in Wonderland. We krijgen een Mock turtle soep. Als je niet weet wat een Mock turtle is: dit is het ingrediënt waar een mock turtle soep van gemaakt is. Er komt een theepot op tafel met water en een donker houten kistje waar een zakhorloge in zit. Dit zakhorloge doop je in het water en het horloge lost op en wordt bouillon. Deze schenk je over een aantal ingrediënten waaronder een ei van saffraan. Bij de thee worden sandwiches geserveerd. In de soep ligt ossentong.
Daarna beef royale. Dit is zeer mals vlees met een vetrandje. Naast het vlees een mousse van ui en geroosterde zilveruitjes. In een bijgeserveerd schaaltje ligt aardappelpuree en krokant gebakken zwezerik, met een jus van het rund. Wow wat heerlijk.
Wij krijgen hier een rode wijn uit Servië bij: Doja Breg. Een zeer goede combinatie.
Heston zou Heston niet zijn als hij wederom iets geks bedenkt, wij krijgen nu varianten van ontbijt met thee.
In een theekopje zit thee, geadviseerd wordt om grote slokken te drinken. Je weet niet wat je proeft, het start warm en daarna wordt het koud. De thee bestaat uit twee delen, een koud en warm gedeelte die met elkaar verbonden zijn. De thee is gemaakt van gelatine. Dit is zo vreemd en bijzonder. Wat een geweldige vondst.
We krijgen ook cerials met melk, dit gerecht ontgaat ons, wij vinden dit minder lekker. Tevens wordt roerei aan tafel bereid zodat je een sandwich van roerei met bacon krijgt. Het ei wordt in de stikstof gebakken. Het wordt ijs van ei. Natuurlijk is er van alles met het ei gedaan. Wij vinden dit gerecht het minste gerecht van de avond. Verrassend, maar niet spectaculair.
Wij drinken hierbij een mocktail
Het volgende toetje is Schwarzwalder kirch torte, maar dan een eigen versie. Een pilaar van donkere chcolade met praline en kersen wordt geserveerd met daarnaast een laagje kersenjam van amarena kersen en een amarena kers. Er ligt ook ijs naast.
Dit is een van de beste toetjes die ik ooit gegeten heb.
Wij drinken hierbij een Recioto della Valpolicella uit 2017 van Brolo delle Giare. Wat een heerlijke wijn bij dit gerecht. De kersensmaak is zo aanwezig in beide. Yum.
Dan komt het laatste gerecht: friandise. Dit wordt ook als gerecht gezien. Het heet Kind in de snoepwinkel. Als je filmpjes op Youtube gezien hebt weet je waar ik het over heb. Een soort poppenhuis komt aangereden. We krijgen een munt die we in het poppenhuis kunnen gooien en er gaat een laadje open met snoep. Wij krijgen 4 friandises. Wij krijgen tabak chocolade, chocolade met wagyu beef, een spelkaart en een karamelsnoepje waarvan het plastic ook te eten is. Ik proef geen tabaksmaak in de tabak chocolade, wellicht gelukkig maar…..
Wijnkamer
Halverwege de maaltijd worden wij uitgenodigd om naar de wijnkelder te gaan en daar wijn te proeven. Wij krijgen een Montepulciano D’Abruzzo. Wij mogen aangeven wat we proeven en hoe we de wijn ervaren. Dan verandert het licht en gaat de muziek aan. Wij mogen verder proeven en daarna aangeven of de muziek en het licht iets aan de smaak van de wijn veranderd heeft. Dit heeft het niet echt bij ons gedaan, wij proeven weinig verschil, wel iets vanwege het gevoel bij de muziek. Iedereen ervaart het anders.
Service en interieur
Het personeel is enorm beleefd, vriendelijk en weet alles over de gerechten. Als we een vraag stellen krijgen we tot in detail te horen hoe iets gemaakt is. Erg knap. Er worden wat foutjes gemaakt, zo valt bij het eerste gerecht een bal op de tafel terwijl deze net gemaakt was, kregen we een wijn ingeschonken ipv een alcoholvrij drankje. Alles werd zeer goed hersteld, maar je verwacht hier net iets meer foutloos. Er loopt zeer veel personeel rond.
Het interieur is kaal. Geen opsmuk, geen poespas. Alles is functioneel. De gordijnen zijn dicht waardoor er geen zicht op de straat is en waardoor alles besloten blijft. Er wordt met het licht gespeeld. Bij bepaalde gerechten gaan de lampen meer aan en bij andere gerechten worden de lichten gedoofd. Zo gaan de lampen aan bij de ontbijt gerechten omdat de zon op komt.
Het is niet goedkoop om hier te eten, je krijgt voor het eten waar voor je geld. Voor de wijn-sap arrangement vond ik het te duur. 3 sapjes en 3 wijnen en dan GBP145 (excl. Service kosten) is niet goedkoop.
Het is een must visit als je, net als wij, een foodie bent en in de omgeving van Londen verblijft. Houd rekening dat bepaalde avonden de menu’s goedkoper zijn dan andere avonden.
