Wij zijn op 7 maart 2020, met vrienden, naar restaurant 212 (Amstel 212 in Amsterdam) geweest. De website van het restaurant is https://212.amsterdam. Het restaurant is lid van Les Patrons Cuisiniers (https://www.lespatronscuisiniers.nl). Dit was de tweede keer dat een van ons twee hier kwam.

In 2019 is 212 uitgeroepen tot Beste Nieuwkomer tijdens de restaurant awards 2019. Het is het eerste no-tables restaurant van Nederland. Alle gasten zitten aan een bar met uitzicht op de open keuken. Eigenlijk is het uitzicht op de afmaak keuken, de “gewone” keuken is beneden gevestigd. Het restaurant wordt gerund door Richard van Oostenbrugge en Thomas Groot. Beide hebben bij Bord’Eau gewerkt en zijn in 2018 hun eigen restaurant aan de Amstel begonnen. Een geweldige locatie, op de grachten met uitzicht op de Hermitage.

Doordat het restaurant geen tafels heeft loopt er weinig bedienend personeel rond, echter het aantal chefs is behoorlijk veel. Volgens mij lopen er ca. 9 chefs rond. De chefs serveren het eten zelf uit, dit vind ik grandioos.

Interieur

Het intérieur is chique, modern en warm. De grote open roestvrijstalen keuken is de eye-catcher van het restaurant, hier wordt zeer hard gewerkt door de chefs. Zoals gezegd er is een grote bar waar de gasten zitten. Er is een tafel voor een groep van 8 personen en aan de bar zijn paar plaatsen waar je met z’n vieren tegen over elkaar kunt eten, verder zit je naast elkaar. Het motto van Richard en Thomas is “minder regels en meer beleving”. Dit geldt absoluut door de manier van zitten. De kans is groot dat je met de buren in gesprek raakt. Al is het maar over het eten en de wijn, dit is toch iets dat je deelt met elkaar als je hier eet.

Aan de bar staan barkrukken. Deze zitten zeer goed. De krukken hebben een rugleuning.

Doordat de chefs aan tafel komen is er een af en toe tijd voor een praatje, gerechten worden uitgelegd, complimenten worden, door de chefs, in ontvangst genomen en je ziet hen live koken. De keuken loopt als een geoliede machine.

Iedere gast heeft een eigen besteklade. Doordat er minder regels zijn, dien je als gast je eigen bestek te pakken uit je persoonlijke lade. Dit heeft iets. Lekker no-nonsens, ongedwongen.

Menu

Er is keuze tussen een menu van 5 of 6 gangen of a-la-card. Wij kozen voor het zes-gangen diner. Daarnaast is er een wijnarrangement. Hier is niet een wijnarrangement te kiezen, maar heb je keuze uit twee verschillende wijnarrangementen. Een gewoon arrangement en een zogenaamd exclusief wijn arrangement met betere wijnen. Daar wij een sommelier in ons gezelschap hadden kozen wij voor het exclusievere wijnarrangement.

Wij begonnen met een glas champagne, met daarbij 3 verschillende amuses. De amuses waren stuk voor stuk zeer goed van opmaak en smaak. De amuses stonden op een houten doosje met daarop een onderzetter waarop de amuses lagen.

De eerste amuse was een bun met zoet zure komkommer en lardo aangestipt door houtskool. De lardo werd aan tafel kort met houtskool geroosterd. De zoet zure smaak van de komkommer paste goed bij de met houtskool gerookte spek. Een mooie start van deze avond.

De tweede amuse was een tartelette daarop een bonbon gevuld met carbonara saus met paling in plaats van spek. De carbonara saus was zeer goed van smaak en de paling gaf de vette smaak aan de saus die de spek normaliter geeft. Als derde amuse kregen wij een krokantje van wasabi gevuld met verse krab.

4e amuse sprot met caviar.
Opmaak van de laatste amuse.

Na deze amuses ontvingen wij de vierde (laatste) amuse. Een stukje vis met kaviaar. De vis was sprot, hiervan was een soort mergpijpje gemaakt en deze was gevuld, daarnaast lag een saus van wijn. De wijn was zurig van smaak, hierdoor moesten mijn smaak papillen wennen aan deze amuse, echter nadat ik een stukje gegeten had vond ik hem behoorlijk lekker.

Het echte werk ging beginnen, na de 4 amuses ontvingen wij het eerste gerechtje: krokante aardpeer met Hollandse garnalen en Belper Knolle (kaas). De aardpeer was uitgehold en kort gefrituurd. Daarna is de aardpeer gevuld met garnalen. De aardpeer werd aan tafel kapot geslagen en over het kapot geslagen gerecht werd verse kaas geschaafd. De smaak was intens. Aardpeer met garnalen en kaas heb ik nooit gehad, dus was benieuwd naar deze combinatie, maar hij werkte verrassend goed.

Als wijn dronken wij een Riesling van Alzinger Smargad uit Oostenrijk.

kreeft met pompoen

Het tweede gerecht vond ik grandioos. Kreeft met peper en een saus van pompoen, tandoori en sinaasappel. De kreeft was gekookt en daarna gelakt. De kreeft had een barbecue smaak. Ook de kreeft was kort met houtskool in aanraking gekomen. De kreeft was goed van cuisson. De zoete smaak van pompoen, met de bittere smaak van sinaasappel en de spicy smaak van tandoori maakten dit gerecht af. Wow. Dit was zo ontzettend goed.

De wijn was een domaine Monier Perreol. Wederom een mooie wijn-spijs combinatie.

Tarbot met oester en boerenkool

Het derde gerecht was tarbot met platgeslagen oester. Daarbij lag een saus met daarin gestoofde boerenkool en schelpdieren. De tarbot was lauwwarm en in de boter gebakken. De zilte smaak van de oester overheerste iets, de combinatie was wel heel apart en lekker. De saus met boerenkool vond ik een vondst.

Als begeleidende wijn ontvingen we een Meursalt van Alain & Vincent Creusefond uit 2017. Meursalt en tarbot gaan altijd goed samen. Een goede match.

Tong met paddenstoelen

Het vierde gerecht en het laatste vis gerecht was Noordzee tong met rauwe paddenstoelen en een beurre blanc saus van geoxideerde wijn. Naast de rauwe paddenstoelen lag er ook een mousse van paddenstoelen op het bord. De tong was besprenkeld met eekhoorntjesbrood. De saus was heerlijk zuurachtig. Wederom een perfect gerecht.

De wijn die hierbij geserveerd werd was een spätburgunder uit 2013.

Anjou duif

Het laatste gerecht voordat we naar het toetje gaan is Anjou duif van de barbecue met daarbij de organen van de duif.

Het stukje borst werd in de keuken afgerond. Wij zagen een van de chefs het borstvlees van het karkas afsnijden. Iedereen kreeg een stukje vlees van een karkas. De jus bij de duif van van de duif zelf.

chef met de karkassen
organen van de duif

Bij de duif werden ook de organen geserveerd. Van de lever waren parels gemaakt. Daarnaast lagen ook het hart en maagje op het bord. Een van ons had aangegeven geen orgaanvlees te eten, hier was geen rekening mee gehouden. Toen wij dit aangaven (halverwege) werd aangegeven dat de keuken een fout gemaakt had en een passende oplossing werd geboden. Keurig hoe de keuken hiermee omgaat. Fouten maken mag en kan, goed om te zien dat mensen hier soepel mee omgaan.

Wat ik persoonlijk jammer vond is dat de duif wederom van de barbecue afkomstig was. Veel gerechten waren voorzien van houtskool. Voor mij persoonlijk ging de verrassing er hierdoor een beetje af. Het is geen ramp, maar iets meer variatie had ik persoonlijk op prijs gesteld.

De sommelier had een Ferrero Brunello di Montalcino erbij geadviseerd. Een zeer goede wijn-spijs combinatie.

5 pittige kazen

De kaaswagen is een van de beste die wij ooit in restaurants hebben gezien. Een zeer groot plateau met kazen staat uitgesteld. Toen wij kaas bestelden werd gevraagd welke soorten wij zouden willen of welke smaken. Iedereen aan tafel bestelde iets anders. Ik had zelf enkel pittige kazen besteld, een vriend had een opbouw in smaak en Thomas had enkel harde kazen. De dame uit de bediening had zeer goede kennis van de kazen. Zij wist precies welke kaas bij wie op het bord lag (en we hadden allemaal andere soorten). Bij de pittige kazen zat ook een mooie opbouw, net als bij de anderen.

Appel (klokhuis)

Als toetje kun je kiezen tussen appel (klassieker van de chef) of kumquat. Ik koos voor de appel. Een klokhuis van appelijs werd geserveerd in een bol van suiker. Hieronder lag wat walnoot en gember. Chef Richard gaf aan dat hij geen enorme dessert chef is, maar deze klassieker mag hij toch op zijn naam zetten en het is niet voor niets een klassieker.

De wijn die geschonken werd was een Zantho Trockenbeerenauslese. Deze wijn is zeer lekker bij de frisheid van de appel.

Koffie

Aan alles komt helaas een eind, dus ook aan ons diner, maar niet voordat wij koffie met friandises nemen. Wat een mooie smaken kwamen nu ook weer op tafel.

We zien een trend in Michelin restaurants, de presentatie van de amuses en de presentatie van de friandises gaan op elkaar lijken. Bij Spectrum (http://explorer4experience.com/spectrum-2/?lang=nl) zagen we dat de opmaak en smaak exact hetzelfde was en hier was de presentatie gelijk.

Overall

Wij houden van de no-nonsense attitude van 212. De chefs zijn allemaal zeer vriendelijk en verstaan hun vak. Chef Richard kwam regelmatig aan tafel om kort een praatje te maken. De sommelier vertelt met passie over de wijnen en waarom deze wijnen bij de gerechten gaan. Zal mij niets verbazen als dit restaurant binnenkort een tweede Michelin ster gaat ontvangen. Hier wordt op zeer hoog niveau gekookt, leuk om een niet standaard tafel restaurant op dit niveau te hebben.